Πέφτει κι άλλο περίμενε
σαν γύρη από αγιόκλημα
στις πλάκες της ψυχής μου.
Και που δεν γειτονεύουμε
σε βλέπω εγώ στα όνειρα
– καρδιά μου – της δικής μου.

Φύγε μα σκέψου το γιαλό
κύμα πάνω στο κύμα
μη χάσεις απ' τα μάτια σου
του έρωτα το νήμα –
κι αν σε ζηλέψει αετός
σου δείξει και το μνήμα
μην τον πιστέψεις μάτια μου
πάλι για 'δω ξεκίνα.