Θεριεύει η απόσταση βλασταίνει
δίνει φρούτα
– τρέχω αλλά μ' αφήνει πίσω
να κουβεντιάζω στον ενικό με τη νοσταλγία
και μία προϋπόθεση:
να μην τολμήσω να γυρίσω.
Της μνήμης δε το κόκκαλο
αν θέλω να αφαιρέσω
θα μου κρατάει συντροφιά
κι η μοναξιά που της αρέσω.